REVELL 03501 PzKpfw III Ausf. L "World of Tanks"

REVELL 03501 PzKpfw III Ausf. L "World of Tanks"

PzKpfw III był „koniem roboczym” niemieckich wojsk pancernych w okresie II wojny światowej oraz jednym z najintensywniej rozwijanych i modernizowanych czołgów Wehrmachtu. Jego produkcja seryjna ruszyła w 1936 roku, a w jej toku powstały liczne warianty tego czołgu. Chronologicznie pierwszą była wersja A, która była uzbrojona w armatę kal. 37 mm oraz silnik o mocy 230 KM. Jednak już w grudniu 1938 roku powstała wersja E, która była pierwszą wersją produkowaną wielkoseryjnie. Posiadała ona nowy, wyraźnie mocniejszy silnik, całkowicie nowe zawieszenie oraz mocniejszy pancerz w przedniej części wieży i kadłuba. Później (od grudnia 1940 roku) otrzymała również mocniejsze uzbrojenie w postaci armaty kal. 50 mm. Od marca 1940 roku zaczęto produkować wersję G, w której wzmocniono tylny pancerz kadłuba i wieży. Niedługo później, już w październiku 1940 roku ruszyła produkcja wersji H, która od samego początku produkcji byłą uzbrojona w armatę KwK 38 L/42 kal. 50 mm oraz posiadała wzmocniony pancerz czołowy. Jedną z najliczniej produkowanych była wersja J, która posiadała pancerz o grubości dochodzącej do 50 mm (później wzmocniony jeszcze płytami aplique), a po doświadczeniach wyniesionych ze starć z wozami T-34 i KW-1 – przezbrajano intensywnie na armatę KwK 39 L/60 kal. 50 mm. Ostatnią wersją rozwojową była wersja N, która miała stanowić czołg wsparcia oddziałów grenadierów pancernych i została uzbrojona w krótkolufową armatę KwK 37 L/24 kal. 75 mm. Na podwoziu czołgu PzKpfw III powstały liczne inne pojazdy, jak na przykład działo szturmowe StuG III. Czołgi PzKpfw III były używane na niemal wszystkich frontach II wojny światowej – od kampanii wrześniowej w 1939 roku, przez kampanię we Francji w 1940, operacje Barbarossa i Tajfun w 1941 roku, bitwę na Łuku Kurskim w 1943 r., po ostatnie operacje armii niemieckiej przeciwko ZSRR i aliantom zachodnim w okresie 1944-1945.